Home/AquaControl Marine/Omgekeerde osmose

WAT IS OMGEKEERDE OSMOSE?

Om te begrijpen wat omgekeerde osmose is, is het van belang eerst het begrip osmose uit te leggen.

Osmose is een diffusie proces waarbij 2 mengbare oplossingen (in ons geval water met verschillende concentratie aan opgeloste zouten), gescheiden door een semi-permeabel membraan, eenzelfde samenstelling (concentratie zout) krijgen doordat water vanuit de oplossing met lage zoutconcentratie door het semi-permeabele membraan naar de oplossing met hoge zoutconcentratie stroomt. Dit proces gaat door totdat de concentratie aan zouten aan beide zijden van het semi-permeabele membraan gelijk is geworden.

Osmose is een belangrijk proces in de natuur omdat celwanden semipermeabel zijn, wat er onder andere voor zorgt dat een plant voldoende water tot zich kan nemen. Als in de plant te weinig water aanwezig is, en dus de zoutconcentratie relatief hoog is, zal deze door de osmotische werking water aanzuigen tot beide zoutconcentratie nivo’s gelijk zijn.

OMGEKEERDE OSMOSE

Omgekeerde Osmose of Hyperfiltratie, draait dit natuurlijke proces om en wordt gebruikt om water te zuiveren. Dit wordt dan Reverse Osmosis (RO) of Omgekeerde Osmose (OO) genoemd. Tijdens het proces wordt het water onder zeer hoge druk door een RO Membraan geperst. Hierbij blijven opgeloste vaste stoffen, zouten, organische stoffen, colloïdale deeltjes, virussen en bacteriën grotendeels achter. Omgekeerde osmose verwijdert ca. 95-99% van de opgeloste stoffen en 99% van alle bacteriën. Voorafgaand aan dit proces van Omgekeerde Osmose wordt het water eerst gefilterd om vaste stoffen tegen te houden en chloor en andere vluchtige stoffen af te scheiden. De hyperfiltratie kan uiteindelijk nog opgevolgd worden door elektrodialyse (EDI) voor een nog hogere zuiverheid van het water. Deze toepassing wordt gebruikt bij het produceren van demi-water of ultra puur water.

Omgekeerde Osmose wordt toegepast op drinkwater, brak water en zeewater. Hiervoor zijn verschillende soorten membranen ontwikkeld met specifieke eigenschappen om een bepaald type water zo goed mogelijk te kunnen zuiveren.

Een semi permeabel RO membraan laat alleen water door en geen zouten

Contact

DRINKWATER UIT ZEEWATER

Als je lang op zee bent, heb je niet de mogelijkheid om voldoende drinkwater mee te nemen aan boord. Normaal gesproken is een slok zeewater niet schadelijk, en alleen maar erg zout. Maar voor iemand die lange tijd zonder drinkwater op zee zit, is het drinken van zeewater zeer schadelijk. Wanneer dan zeewater gedronken wordt, is het lichaam niet meer in staat om het zout uit het lichaam te spoelen. Daardoor kan zoutvergiftiging ontstaan. Door zeewater te drinken verkleinen schipbreukelingen hun overlevingskansen dan ook snel.

Voor het produceren van veilig drinkwater uit zeewater, bijvoorbeeld aan boord van zeegaande schepen of olieplatforms, wordt gebruik gemaakt van watermakers.

Watermakers gebruiken Omgekeerde Osmose (OO), of in het engels Reverse Osmosis (RO), membranen om drinkwater te bereiden uit brak of zoutwater. Het zeewater wordt onder druk door diverse filters en membranen geleid met als resultaat een opslagtank vol met drinkbaar water. Het water wordt op deze manier ontdaan van opgeloste stoffen en organische stoffen.

Watermakers zijn er in alle soorten en maten, voor de pleziervaart of visserij, maar ook cruiseschepen en olieplatformen zijn afhankelijk van een goede watermaker. Voor iedere toepassing is er een watermaker op maat te leveren, in capaciteit variërend van ca. 600 l/dag tot 150 m3/dag

Schematische opbouw van een watermaker systeem

AquaControl Marine levert nieuwe watermakers, accessoires, verbruiksmiddelen en reserve onderdelen. Onze servicemonteurs zijn gespecialiseerd in het oplossen van problemen en onderhouden van watermakers van ieder formaat en fabricaat.

Wil je meer informatie over watermakers bezoek dan gerust onze website aquacontrolmarine.com.

AquaControl Marine

SAMENSTELLING ZEEWATER

Zeewater bevat diverse zouten in opgeloste toestand en is daarmee ongeschikt als drinkwater. Het zoutgehalte of saliniteit wordt in promille (‰) uitgedrukt. In 1 liter zeewater komen gemiddeld de volgende hoeveelheden zouten voor:

24 gram natriumchloride (NaCl)
5 gram magnesiumchloride (MgCl2)
4 gram natriumsulfaat (Na2SO4)
0,8 gram magnesiumbromide (MgBr2)
0,7 gram calciumchloride (CaCl2)

De hoeveelheid zouten bedraagt dus gemiddeld 34,5 gram per liter zeewater, oftewel 34,5‰ (m/m). Een emmer met een inhoud van 10 liter zeewater bevat daarmee ongeveer twee volle koffiekoppen zeezout. Het zoutgehalte is echter niet overal gelijk. De hoogste zoutgehalten komen voor in de subtropische gordels, namelijk 36,3‰. Langs de evenaar is het minder, ondanks de grote verdamping: 34,3‰. Dit wordt veroorzaakt door de grote regenval. De Middellandse Zee heeft ook een hoger zoutgehalte, toenemend van west naar oost, met in het oostelijk deel circa 39‰. De Rode Zee heeft met 41 tot 42‰ het hoogste zoutgehalte voor open zeeën.

In enkele gesloten zeeën wijkt het zoutgehalte sterk af van dat van de open zeeën. Zo is de saliniteit van de Dode Zee met 33,7% zo’n 10 keer zo hoog als die van oceaanwater, terwijl de Kaspische Zee met een gemiddeld zoutgehalte van 1,2% veel minder zout is dan ‘gewone’ zeeën. Op hoge breedtegraden is het zoutgehalte belangrijk lager, vooral in de omgeving van de polen. Dit komt door de geringe verdamping en het vele smeltwater. Bij de Noordpool ook door het vele zoete water dat wordt aangevoerd door de grote Siberische rivieren. Ook de Oostzee is minder zout doordat er veel rivieren in uitstromen en er weinig verdamping is.

In de Noordzee schommelt het zoutgehalte tussen 34‰ en 35‰. Vlak onder de kusten – waar grote rivieren zoet water in de zee brengen – is het zoutgehalte lager. Voor de Belgische kust bedraagt de saliniteit van west naar oost van ongeveer 34‰ tot 31‰. Aan de Nederlandse kust en in de Duitse Bocht is het lager dan 30‰. Het zoutgehalte van de Oostzee is beneden de 25‰.

(Bron: Wikipedia)